عصب‌کشی یا درمان ریشه برای حذف بافت عفونی داخل دندان، پاک‌سازی کانال‌ها و مهروموم آن‌ها انجام می‌شود؛ بنابراین اصل درمان، عفونت را ایجاد نمی‌کند. بااین‌حال دندانی که پیش از درمان آبسه، نکروز پالپ یا التهاب اطراف ریشه داشته ممکن است چند روز حساس باشد و گاهی به «فلرآپ» دچار شود؛ یعنی درد یا تورم ناگهانی بین جلسات یا اندکی پس از درمان. تشخیص تفاوت التهاب گذرا با عفونت پایدار به معاینه نیاز دارد.

پاسخ کوتاه: درد خفیف هنگام جویدن و حساسیت رو به کاهش در چند روز نخست می‌تواند طبیعی باشد. درد شدید یا افزاینده، تورم تازه، تب، خروج چرک یا بازگشت علائم پس از یک دوره آرامش طبیعی تلقی نمی‌شود و باید زود بررسی شود. تنگی نفس، مشکل بلع یا تورم سریع صورت وضعیت اورژانسی است.
راهنمای علائم

درد معمول پس از درمان یا علامت هشدار؟

معیاراغلب قابل انتظارنیازمند تماس با دندانپزشک
شدت دردخفیف تا متوسط و هر روز کمترشدید، ضربان‌دار یا رو به افزایش
جویدنحساسیت محدود هنگام فشاربلندی واضح بایت یا ناتوانی در بستن دهان روی دندان
تورمحساسیت مختصر بافت بدون گسترشورم لثه یا صورت، جوش چرکی یا ترشح
حال عمومیبدون تب و ناخوشی عمومیتب، لرز، ضعف، مشکل بلع یا تنفس
زمانبهبود تدریجی طی چند روزبازگشت درد پس از هفته‌ها، ماه‌ها یا سال‌ها

چرا دندان عفونی ممکن است بعد از عصب‌کشی درد بگیرد؟

بافت اطراف نوک ریشه پیش از درمان ملتهب است و تمیزکردن کانال می‌تواند برای مدتی حساسیت به فشار ایجاد کند. بیرون‌رفتن مقدار کمی از بقایای میکروبی یا مواد از انتهای ریشه، پیچیدگی آناتومی و پاسخ ایمنی فرد نیز در علائم نقش دارند. گاهی پرکردگی موقت یا ترمیم نهایی بلند است و فشار زودرس هنگام جویدن درد می‌سازد. این علت‌ها با یکدیگر تفاوت دارند و مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک راه تشخیص آن‌ها نیست.

عفونت پایدار یا عودکننده چگونه رخ می‌دهد؟

کانال جانبی یا بسیار باریکِ پاک‌نشده، ترک ریشه، نشت ترمیم، پوسیدگی جدید یا تأخیر در روکش می‌تواند راه ورود دوباره میکروب‌ها را باز کند. در بعضی دندان‌ها التهاب اطراف ریشه با وجود درمان مناسب نیز به‌طور کامل ترمیم نمی‌شود. تصویر رادیوگرافی باید در کنار علائم و معاینه تفسیر شود؛ لکه تیره قدیمی ممکن است ماه‌ها برای ترمیم زمان بخواهد و به‌تنهایی نشانه شکست فوری نیست.

اقدام درست

اگر بعد از عصب‌کشی علامت داشتید چه کنید؟

1

روند را ثبت کنید

زمان شروع، شدت درد، تورم، تب و ارتباط درد با جویدن را یادداشت کنید.

2

دندان را محافظت کنید

تا ترمیم نهایی با آن غذای سخت نجوید و پرکردگی موقت را دست‌کاری نکنید.

3

دارو را طبق دستور مصرف کنید

مسکن یا آنتی‌بیوتیک را فقط مطابق نسخه و سابقه پزشکی خود به کار ببرید.

4

برای معاینه مراجعه کنید

تنظیم بایت، تست دندان و تصویر جدید می‌تواند علت را روشن کند.

5

پیگیری درمان را کامل کنید

ترمیم دائمی یا روکش و کنترل رادیوگرافیک را به‌دلیل کاهش درد رها نکنید.

آیا آنتی‌بیوتیک از عوارض جلوگیری می‌کند؟

برای درد پس از درمان ریشه یا عفونت موضعی بدون علائم انتشار، آنتی‌بیوتیک روتین همیشه سودمند نیست. مرور پژوهش‌های کارآزمایی نشان داده مصرف پیشگیرانه یا پس از درمان در دندان‌های نکروزه لزوماً درد یا فلرآپ را کم نمی‌کند. درمان منبع عفونت، تخلیه در صورت نیاز و کنترل کانال اصل کار است. آنتی‌بیوتیک معمولاً هنگامی مطرح می‌شود که عفونت در حال گسترش، تب یا علائم عمومی وجود داشته باشد و انتخاب آن باید فردی باشد.

اگر درمان اول کافی نباشد چه گزینه‌هایی وجود دارد؟

ابتدا علت بررسی می‌شود. ممکن است تنها تنظیم ارتفاع ترمیم کافی باشد؛ اما در عفونت پایدار، درمان مجدد برای یافتن کانال جاافتاده و پاک‌سازی دوباره مطرح می‌شود. جراحی انتهای ریشه زمانی بررسی می‌شود که دسترسی از مسیر تاج مناسب نباشد. اگر دندان ترک عمودی، تخریب غیرقابل‌ترمیم یا پیش‌آگهی نامطمئن داشته باشد، کشیدن دندان گزینه آخر است. تصمیم بر اساس قابلیت نگهداری دندان، سلامت لثه و ترجیح بیمار گرفته می‌شود، نه صرفاً شدت درد یک روز.